گزارش روز پنجم و ششم جشنواره

✍?به قلم امین پاک پرور

در آخرین سانس های جشنواره چهاردهم به سرمی بریم و حالا تمامی فیلمهای در حال نمایش, اکران دوم خود را تجربه می کنند.
سالن فارابی به طور نسبی خلوت تر شده و مشخصا در برخی از ساعات, تماشاگران معدودی صندلی ها را پر می کنند. اما در طی این دو روز فیلم هایی هستند که این قاعده را می شکنند و مثل روزهای اول به فضای جشنواره شور و حرارتی دیدنی می بخشند. از این میان, فیلم های اکران شده در سانس آخر روز دوشنبه و دو سانس انتهایی روز سه شنبه نام بردنی است.
“بارسلونا” که سازندگانش عمدتا از بچه های دانشکده سینما و تئاتر هستند, دوباره هیاهوی بسیاری در سالن برپا می کند و صندوق های رای گیری دوباره پر از رای تماشاگرانی می شوند که بعد از اتمام بارسلونا, برای دیدن فیلم های بعدی در سالن نمی مانند.
اما جمعیتی که در ساعت های پایانی سه شنبه به سالن می آیند حتی با شب قبل نیز قابل قیاس نیست. خشایار رحیمی, مهیار ماندگار و علیرضا قاسمی که اکنون آثارشان در میان کاندیداهای بهترین فیلم قرار گرفته اند, این بار نیز تماشاگران بسیاری را به فارابی فراخوانده اند.
همچنین, اعلام برگزیدگان بخش های مختلف جشنواره توسط روابط عمومی نهال در روز پایانی, غوغایی مثال زدنی به راه می اندازد. تماشاگران و فیلمسازها درباره انتخاب های هیئت داوری به گفت و گو می نشینند و درباره رویکردهای داوران نسبت به فیلم های بخش مسابقه مباحثه می کنند. گلایه ها و تاییدیه های فراوانی درجریان است. برخی از انتخاب نشدن تعدادی از فیلم ها انتقاد می کنند و برخی دیگر بر گزینش داوران صحه می گذارند.

بچه های تیم اجرایی, آخرین روزهای فعالیت خود را با تلاشی خستگی ناپذیر ادامه می دهند و دبیران بخش های مختلف نهال, برنامه روز اختتامیه را با هم تنظیم می کنند. آخرین خطوط گزارش های خود را می نویسم و خود نیز چشم انتظار اختتامیه و اعلام برندگانم. با وجود آنکه جوایز وجه ثانویه سینما هستند, اما برای آن ها که اهل فیلم کوتاهند, دریافتش راه می گشاید و مسیر پیشرو را هموارتر می کند. چشم انتظار آنم تا بدانم مسیر چه کسی هموارتر خواهد شد.

در ساعاتِ آخر جشنواره با تصویر جالبی در حیاط دانشگاه مواجه می شوم. چهار دبیر نهال از بچه های قدیمی و جدید در حیاط حضور دارند و دو به دو با هم قدم می زنند و گفت و گو می کنند. حس غریبی است; نفس های تازه دم در بازدم قدیمی ها می دمد و دمِ تمام شدن نهال ۱۴ شاخه های نهال بعدی را تکان تکان می دهد.

یک نظر بدهید