مصاحبه هیئت انتخاب بین الملل

تاریخ انتشار : ۱۵ خرداد ۱۳۹۸

مصاحبه هیات انتخاب بین الملل

سوگل رضوانی

بین فیلم های امسال نهال ، فیلم های خیلی خوبی وجود داشت تا بقیه بچه ها ببینند و تا حدی با استاندارد های سینمای دانشجویی بین المللی آشنا بشنود . نمیتوانم با سال های پیش مقایسه کنم چون من سال های پیش خیلی در جریان فیلم ها نبوده ام .

 

بین المللی بودن جشنواره نهال ، این جشنواره را معتبر تر میکند و فضای رقابت را از فضای داخلی بزرگتر میکند . دیدن فیلم های بخش بین الملل برای بچه ها بسیار مفید است و به آنها در جهت فیلمسازی کمک میکند . بچه ها در این صورت میتوانند خود را با استاندارد های بین المللی بسنجند . از طرف دیگر اتفاق خوبی است که دانشجویان خارجی با یک جشنواره ایرانی آشنا بشوند .

برای من دو معیار برای انتخاب فیلم های بخش بین الملل داشتم . اولا استاندارد های خود فیلم کوتاه را در نظر گرفتم و خیلی به این مسئله که فضای دانشجویی است ، کار نداشته باشم و در عین حال سعی کردم به فضاهای تجربی و خارج از فضای حرفه ای هم توجه بکنم.

 

من فکر میکنم یکی از تفاوت های فیلم کوتاه های دانشجویی در بخش ملی و بین الملل این است که تعداد کمتری از فیلمسازان ایرانی به فضاهای خارج از دانشگاه میپردازند و دغدغه های شان مربوط به همان فضایی است که به آن تعلق دارند . در صورتی در فیلمسازی دانشجویی بین المللی شما اصلا فضای دانشجویی نمیبینید و راجع به همه چیز فیلم ساخته می شود  و مانند فیلمسازی خارج از فضای دانشجویی با آن برخورد می شود . در کل موضوعات شان نسبت به فیلمسازی دانشجویی در ایران جامع تر و وسیع تر است .

 

جشنواره نهال صرفا یک فضایی برای به نمایش در آوردن فیلم ها نیست . اینکه جشنواره را خود دانشجویان برگزار میکنند ، یعنی چه کسانی که فیلم برای جشنواره ارسال میکنند و چه کسانی که برای اجرای جشنواره با هم همکاری میکنند ، نکته حائز اهمیتی است . تیم برگزارکننده یک تیم حرفه ای نیست و آنها یک سری دانشجو هستند و آنها باید سعی کنند در این جریان چیزهای مختلفی یاد بگیرند .

 

دیدن فیلم های بین الملل بیش از هرچیزی باعث کمتر شدن اختلاف سطح فیلم های بین الملل و ملی میشود . چه فیلم های معمولی و چه فیلم هایی که در جشنواره ها دیده میشوند . 

 

آرمان فیاض

 

تفاوتی که جشنواره نهال امسال با سال های قبلی داشت این بود که یک هزینه ای برای ثبت نام فیلم های بین الملل دریافت میکرد که همین باعث شده که تعداد فیلم های کمتری ثبت نام بشود و همین نیز باعث شد که درجه ی فیلم ها بالاتر برود و فیلم های با کیفیت تری به جشنواره نهال ارسال شد و من فکر میکنم که این یک گام بزرگ به سمت جلو است .

 

بین المللی بودن هر جشنواره ای یک نعمت بزرگی برای همان جشنواره است چرا که رقابت عملا گسترده تر میشود ، باعث افزایش اعتبار آن جشنواره می شود و تماشاچیان هم بیشتر لذت خواهند برد به خاطر اینکه مخاطبان به جای اینکه با یک نوع تفکر با چندین نوع تفکر در فیلمسازی آشنا میشوند . علی الخصوص که جشنواره نهال برای دانشجویان است ، لازم است که دانشجویان بدانند که بقیه دنیا در چه سطحی فیلم میسازند و چه سوژه هایی برای شان جذاب است .

 

برای من به شخصه چیزی که مهم است این است که یک فیلم چه حرفی برای گفتن دارد و اینکه در بیان آن حرف چقدر موفق بوده است . در بخش فنی هم ، با توجه به اینکه ما با یک سینمای دانشجویی طرف هستیم ، باید دید که فیلمساز چقدر توانسته خوب عمل کند . به هرحال ممکن است که فیلساز که یک دانشجو است دسترسی به امکانات خیلی حرفه ای نداشته باشند و با دوربین های معمولی تری فیلم بسازند و یا عوامل فیلم شان دانشجو باشد . در همین فضا نیز باید دید که چقدر خلاقیت و کیفیت وجود دارد .

 

سینما کوتاه ما جای خیلی محکمی دارد  و این موضوع را نه تنها من بلکه خود فیلم ها بیان کننده این موضوع هستند . چرا که ما در بسیاری از فستیوال های مهم دانشجویی فیلم داشته ایم و این اتفاق خیلی مهمی است .به طور کلی در ده سال اخیر ، سینمای دانشجویی ایران در دنیا مورد توجه قرار گرفته است .این موضوع نویدی برای آینده است که فیلمسازان درجه یکی به سینمای ایران وارد میشوند و من امیدوارم که همینطور باشد چون من احساس میکنم سینمای ایران به یک جان تازه نیاز دارد و این جان تازه این بچه های دانشجو هستند .نسبت به سینما دانشجویی سایرکشور های من فکر میکنم که چیزی کم نداریم . درواقع نه تنها چیزی کم نداریم بلکه پا به پای آنها داریم پیش میرویم . سینمای ایران جسارت بیشتری دارد و به علت محدودیت هایی که در انتخاب سوژه وجود دارد ، خلاقیت بچه ها بیشتر بروز پیدا کرده است .سینما کوتاه دنیا توجه ویژه ای به سینما کوتاه ایران دارد و بخش عمده ای از این توجه مربوط به سینما کوتاه دانشجویی است .

 

واقعیت این است که فیلم های خوب بخش ملی اختلاف سطح عجیب و غریبی با بخش بین الملل ندارند . اگرچه که سال گذشته در جشنواره فیلم کوتاه تهران ، یک اختلاف مشهودی بود ولی به طور کلی بخش بین الملل و بخش ملی در یک سطح در حال رقابت هستند . اما مسئله ای که وجود دارد این است که آنها به صورت خیلی جدی و بنیادی در سینما کار میکنند و امکانات فراهم میکنند و برای مثال اگر قرار است کسی سینما بخواند به صورت جدی از دوره دبیرستان شروع میکند ، بودجه هایی که به آنها برای فیلمسازی تعلق میگیرد بیشتر است .

 

اینکه جشنواره نهال ، یک جشنواره دانشجویی خیلی محترم است و خیلی جذاب . به خاطر اینکه ما در این فیلمسازا ن دانشجو امید و شور و هیجان میبینیم و در سینما شان هم همین ها نهفته است . سینمایی که خیلی تجربه گرا تر است . در جشنواره هایی مانند جشنواره نهال میشود فیلم های تجربه گرایانه تری را پیدا کرد چرا که فیلمسازان آن درحال تجربه هستند . من خودم خیلی راغب هستم که فیلم های این جشنواره را دنبال کنم چون این فیلم ها یک طراوت و تازگی دارد . جشنواره نهال جایی برای رشد این نوع تفکر و این نوع فیلم ساختن .

 

درناز حاجیها

 

یکی از مهم ترین مسائل برای یک جشنواره بین المللی بودن آن جشنواره است ، اینکه آن جشنواره بتواند خود را در دنیا بشناساند . این خود به گونه ای مبادله هنر است . نکته ی دیگر این است که فیلم سازان بخش ملی میتوانند سطح فیلم هایشان را با بخش بین الملل مقایسه کنند .

 

معیاری که من برای انتخاب داشتم فرقی با معیارم برای انتخاب در جشنواره فیلم کوتاه تهران یا هر جشنواره دیگری ، نداشت . فیلم باید کیفیت خوبی داشته باشد از لحاظ مختلف کارگردانی ، بازیگری و ... ، فیلمی که من را هنگام دیدن پس نزند .

 

من خلیلی با مرز بندی موافق نیستم و ترجیح میدم سینما های کشورهای مختلف را دسته بندی نکنم . ممکن است که یک سالی ما پنج ، شش فیلم کوتاه از ایران داشته باشیم که در جشنواره های جهانی خیلی موفق باشند و ممکن است یک سالی یک فیلم شاخص هم نداشته باشیم . به این ترتیب نمیشود صرفا از روی کشورها آمار این چنینی داد که سطح کدام بهتر است .

 

فیلمسازان فیلم کوتاه ایرانی از فیلمسازان فیلم کوتاه خارجی چیزی کم ندارند و از نظر رقابتی ایران کشو شناخته شده ای است .